Loosen

Het jaar van de spons is daar
in ’t gat van de deur staat ’t te zwellen
’t kan tellen, zijn dorst, zwaar hijgt ‘t
droog staat zijn mond van ’t vertellen
van slorpen en spuwen
is nooit iets klaar, niets houdbaar
Het jaar van de spons is daar
in ’t gat van de deur staat ’t te zwellen
’t zal niet horten noch luwen
het morst op de dorpel
’t komt binnen zonder bellen
Het jaar van de spons is daar

Twilight uitgekeken. Tjonge jonge. Zelfs geen tong op het einde! De hele film door staart hij de staar van de eenzame gemotoriseerde held à la James Dean en Twin Peaks’ James Hurley (deze laatste overigens gespeeld door… James Marshall) … – nu echter mutatis mutandis  in een vinnige ecologisch-correcte bolide, een paardenkrachtig staaltje product placement waarschijnlijk, dat ik beter te duiden wist als ik meer van auto’s zou weten. Zij daarentegen knippert onophoudelijk met de ogen, al had ze zich haar eigen pepperspray in de ogen gespoten (grappig: in de Hongaarse vertaling paprikaspray).  Blikken van mateloos verlangen naar elkaar – en toch slechts gezellige babbels op bed, berg en boomtop – in ’s hemelsnaam geen gevrij, want dat zou wel eens haar dood kunnen betekenen – de in Scream geparodieerde kuisheid van Dracula’s Mina tot Freddy Kruegers ongevatte maagd Nancy Thompson wordt hier bloedige (of net niet) ernst; de brave bloedzuigers zijn niet alleen de veggies, maar ook de straight edgers onder de vampieren. Zij in haar van gereserveerde native Americans gekregen oranje pick-up de vent onder de schoolmeisjes, hij met zijn bleek velletje en contactlenzen de afzijdige metroseksueel onder de boys. Familie (x2), honkbal, samen koken, John-Boy focus doorheen de tienerdochter in wel zeer curieus nieuw samengestelde gezinsvormen, … Twilight is The Waltons van het horrorgenre in deze tijd.

Fijne feestdagen en een jaar vol fijne mensen om je heen!

Geliefden, passanten, verwanten, fantomen, Karen

Al komt 2009 op je af als een broeder uit de mist, met een witte wandelstok in de hand: laat je verrassen en moge het een vol vet jaar worden met rijke ervaringen, relativering, minder vergissingen, meer tripjes en uitjes, waardevolle mensen en meningen, lekkere bieren.

Uit De Standaard van 18 december 2008:

Homofobie voor het eerst ter sprake in VN

BRUSSEL – Ruim 60 landen steunen een verklaring tegen het strafbaar stellen van homofilie. (…)

Het kan anno 2008 vreemd klinken, maar nooit eerder kwam het onderwerp ‘homofobie’ ter sprake in de Algemene Vergadering van de VN. Daar komt vandaag verandering in. Argentinië zal een verklaring afleggen die oproept om de schendingen van mensenrechten tegen homo’s in de wereld te staken. Het gaat om praktijken als arrestaties en martelingen, tot en met de doodstraf in landen als Saudi-Arabië, Iran, Jemen en Sudan. (…)

‘Islamitische en Afrikaanse landen doen het voorkomen alsof homofilie iets uit het Westen is, iets wat vreemd is aan hun cultuur. Onzin, natuurlijk. Daarom is het belangrijk dat we de wereld laten zien dat ook Gabon, de Centraal-Afrikaanse Republiek, Mauritius en Kaapverdië het ermee eens zijn dat homorechten mensenrechten zijn.’ (…)

‘Helaas wil de Mensenrechtenraad van de VN in Genève het thema niet op de agenda zetten’, aldus Dittrich. ‘Dit is daarom een eerste belangrijke stap. Het einddoel is dat de 77 landen die homofilie vandaag nog strafbaar stellen, daarop terugkomen.’

De Organisatie van Islamitische Conferentie, die 57 leden telt, én het Vaticaan stelden samen zelfs een tegenverklaring op. (…) (eigen vet)

Jahweh Akbar! Valt nu samen allen te gaar omver. Zie ze daar liggen: samen in één bedje onder het zelfgeborduurde dekentje van eigenliefde. Met de handjes boven zeil, natuurlijk: we gaan toch geen christenhondenkont of een besneden sikkel beroeren, zekerst?  Ik zie maar één mogelijk tot een béétje liefde voor élke medemens: dat de joden gelijk krijgen en de Langverwachte… Jezus’ lesbische halfzusje blijkt.

Brugge, 14 dec 2008. Leren kennen op ‘t Koerke, in ‘t Schapenkot, de fiets naast de deur. Op het Cactusfestival en in een loge van het Koninklijk Circus gezien, en gepakt door, de 2pk in een zijstraat. De variaties-op-thema’s in den Botanique gemist en daar nog steeds droevig om. Nu naar Brugge gekard met zijn gezinswagen. Ja, we worden ouder, en zwijgen soms, maar nooit lang, en we keren weerom, naar Tgoet dat ondraaglijk licht van tijd even aan de wegkant vergeten wordt, maar weer opgepikt en een eind verder gedragen. Na dit concertuitje alvast genoeg warmte nu voor de hele winter, en een Hungry Saw T-shirt voor de zomer. Dank, copain.