October 20th, 2008
17 oktober 2008, ‘t Centrum, Londerzeel
De naam van de fuif moést in het Engelands wegens hipper dan En Wijle Weg-TD, al kwam die benaming dichter in de buurt van het doel: de kas spijzen van 4 uitwisselingen. Honderd leerlingen en leerkrachten werkten zich uit de naad voor een geslaagde fuif. Ok, ik miste de slows van weleer, de eenvoud van pilspalmcolawater en de sigarettenrook die je kleren en huid doordrong. De afgeborstelde, fijngepiekte of netgestylede haarsnit, witte hemden, beheerste bewegingscodes werden éventjes overboord gegooid bij Kom van dat dak af! van Neerlands dino-rocker Peter Koelewijn, dat nog aanwezigen àllemaal kénden en meebrulden – mijn klomp brak – en de polonaise op Laura Lynn. Nu ja, op een liedje van haar – het ware te mooi geweest.
The Kelly Family
Opvallend veel foto’s tonen jongeren die een V-teken maken. Omdat het geen onderonsje van het Vredeskorps was, vermoedde ik dat ging om
1.een gigantische delegatie van het tweede jaar snit en naad
2.een outing: “U kunt het niet zien, en hier ook niet horen, maar ik ben castraat.”
3.”Financiële crisis, mijnol, ik ben kleine zelfstandige: uw scharensliep.”
Hoe dan ook, aan alle medewerkers, bezoekers, fuifbeesten, sympathisanten en kaartenkopende oma’s: DANK JE WEL!
Nog foto’s: album 1, album 2, www.exoticdeal.tk.
Posted in STK | No Comments »
July 16th, 2008
Begonnen met de cd I’m your man, First we take Manhattan steeds goed zijnde voor een Peulschilpogootje, Take this Walz voor herinnering en hoop en Wenen in geregen driekwartsmaat, There ain’t no cure for love als quiet desperation is the Canadian way. De man verdwijnt voor ik hem goed leer kennen, na jaren komt hij uit het klooster terug en brengt een cd uit met tien nieuwe liedjes: Ten new songs - op zich al heerlijk, niet? De sonore ondertoon van de noten die hij wérkelijk goed beheerst zoemt warm in I’m your man en My secret life.
Het concert? De elegante minstreel liet niemand in zijn schaduw maar bewierookte voortdurend de klassemuzikanten om hem heen. En vreemd, maar er was een rit van 100km, een gezellig omzoomd grasveld met duizenden andere fans van 5 generaties en visuele ondersteuning van Barco voor me nodig om écht eens te luisteren naar vele van zijn teksten.
Aan ‘t Minnewater was ‘t een bliksemkort weerzien dat me rijker en van troost vervuld huiswaarts liet keren. He did not come to Bruges just to fool you.
Tip: http://1heckofaguy.com/
Posted in Tongentaal | No Comments »
June 23rd, 2008
Niet tot het einde toe gebleven, wegens sterke vermoedens over de afloop. Wat was te zien? 1200 mannen en vrouwen die zich hadden verkleed en oorlogje speelden, becommentarieerd door een nasale Antwerpenaar in vier talen. Een reconstructie van de Slag bij Waterloo op schaal, zonder de 44.000 doden. Met een ambulancewagen die midden in het spektakel de wei opreed om onduidelijke redenen. Géén van de figuranten richtte er zijn musket 1777 of zijn Brown Bess op – wat de Indianen die met speren de Grote Zilveren Vogel afweerden én de King Arthur van Jerry Bruckheimer de avond tevoor op tv geloofwaardiger maakte.
Wat hebben we geleerd? Van alle travestieën is de militaire wellicht de meest aanvaarde.
Posted in Reiziger in eigen land | No Comments »
June 18th, 2008
Posted in Tongentaal | No Comments »
June 8th, 2008
Mijn overdevote grootouders noemden mijn vader naar de parochieheilige, de genade van het geloof viel mij (nog?) niet te beurt en om me heen bevinden zich oprechte gelovigen en godsdienstwaanzinnigen, humanistische atheïsten en cynische alverwerpers. Even proeven van de sfeer van een bedevaartsoord kon geen kwaad, dacht ik. Maria, Maagd der armen heeft zelfs een verschijningskapel in Banneux; zaterdag bezocht door gelovigen van alle leeftijden en gradaties van fitheid, landen en continenten, kleur en taal. Zo ook een bus Sudetenduitsers uit Polen, op reis met een zwerm helwitte (no pun intended) communicantjes.
Het in plastic mariaatjes (“vièrge moyenne”, “je suis l’immaculée conception”) op te vangen heilige bronwater bevat chloor. Attent om de mensen die hun kruk er kunnen achterlaten, niet met de legionellabacterie op te zadelen. Naast de obligate kitsch van kaarsen en beelden, halfgodjes en plaasteren Pio’s toch een ontroerende, moeilijk te vatten sfeer; ik heb er nog geen woorden voor.
Posted in Reiziger in eigen land | No Comments »
May 8th, 2008
Kylie Minogue gezien in het Sportpaleis (7 mei 2008), het “perfecte popicoon”, grootse kleine opdonder en sympathieke dirigente zwelgend in leuke, niet misplaatste, toegejuichte zelfbestuiving. Het optreden was als kijken naar een live videoclip, waarbij het icoon digitaliseerde, defragmenteerde, fractaliseerde, om dan weer vrolijk vorm te krijgen in een prettige stijlenmix vol eróver rococo en bijtbare dansmanspersonen – strak of uitgekleed tot groter tevredenheid van de aanwezige andersgeaarde massa. Of zoals Sasha Van der Speeten het in De Standaard zegt: “Kylie kruipt uit het flitsende videoscherm alsof ze uit een vortex stapt: een vleesgeworden pixel in de gedaante van een sciencefictionprinses uit Dune van David Lynch”. Op een gegeven moment zakte het Grote Glimmende Gladhoofd, deudsheufd ex machina waarop de diva zich had gevlijd, als een zilveren en zeer goedaardige lome lobbes naar het podium; Death and the Maiden hadden zich verzoend, hun treffen uitgesteld, en beiden leken daar gelukkig mee – en o ja, ik ook (ik zoek er nog een foto van). Ik wens haar een leven toe dat minstens even lang lijkt als haar optreden, maar toch minder saai is op het einde.
Posted in Uncategorized | No Comments »
April 17th, 2008
Mijn moeders kozze, met zijn scandinavische haren en (klein)kindernamen, zijn blakende aangezicht, aan zijn leest, in zijn stofjas, op zijn zadel. Die mij elke zomer sportschoeisel verkocht nog lang voor ze onderwerp van subtiele smaak- en grove prijsverschillen werden en gewoon basketsloefkes en niet Allstars heetten (mijn weemoedige contentement ten spijt werd me verboden deze alsnog aan te schaffen, maar soit). Die ’s zondags voor het openen van de winkel nog even naar Scherpenheuvel fietste. Die nooit meer jarig zal zijn op dezelfde dag als ik. Dag, Maurice. Mocht je nog ergens zijn, dan wens ik je weer meer mobiliteit toe dan wat je laatste jaar hier je nog liet.
Posted in Van oude heren, de dingen die voorbijgaan | No Comments »
April 15th, 2008
Een theatervoorstelling op school heeft m.i. teveel wolfijzers en schietgeweren dan goed is voor onze bloedjes van leerlingen – ik organiseer er niet te veel. Want wil je een goeie voorstelling tonen, of wil je een boodschap brengen? Of beide? Het eerste is zeldzaam, het tweede draagt niet mijn voorkeur (zulk instrumentalisme is beledigend voor de intelligentie van ons publiek), het derde leek gisteren te lukken in de voorstelling Jezus, loser aan het kruis? van het Zouttheater, opgevoerd op school.
Na het eerste uur was ik gecharmeerd door de voorstelling en verdedigde ze bij sceptische collega’s. Ok, je moest wel willen voorbijgaan aan historische fouten en theologische onjuistheden, maar de professionele afwisseling van goedgemaakte filmopnames, ondanks hun beate naïviteit verrassend frisse songteksten, voor het ongeoefende oor mooie zangstemmen en de enthousiaste doorleefdheid van de acteurs stemden mild.
Wist ik veel dat de Drie-eenheid van huwelijk, happy family en hoer-af zou ontaarden in een spirituele extase op het einde van het tweede deel, dat bidden voor je geluk even goed werkt als een spaarboekje van €100.000 (als je al 20 jaar ‘t zelfde papierke in je huiskamer hebt hangen, kun je dat inderdààd bij elkaar sparen) en … dat wij maar eens moesten bewijzen dat we niet van de apen afstammen.
Zucht. De Big Bang heeft meer gemeen met het gevoel voor correct toegepaste logica van deze kruisridders dan gedacht: in den beginne was er niets, en dat ontplofte dan ook nog ‘s.
Hoe dan ook: tot nader order is West-Europa één van de weinige plaatsen op aarde waar de Verlichting nog niet helemaal is uitgedraaid. Geeft de Universiteit Gent de filosoof [!] “Johan Braeckman een budget van 200.000 euro om de evolutieleer in Vlaanderen te verdedigen”. Wordt de evolutieleer ook in de eindtermen TSO, BSO en KSO opgenomen. En: hoort zo’n voorstelling niet thuis in een onderwijsinstelling – tenminste niet zonder de broodnodige kritische bedenkingen.
Tags: Jezus loser aan het kruis zouttheater evolutietheorie b
Posted in STK | No Comments »
April 13th, 2008
“Frisland, ook wel Frischlant, Friesland, Freezeland, Frislandia, of Fixland genoemd, was een spookeiland op vrijwel alle kaarten van de Atlantische Oceaan vanaf het midden van 16e eeuw tot het midden van de 17e eeuw. Dit eiland is niet te verwarren met het gelijknamige Friesland.
Hoewel het al op enkele eerdere kaarten voorkomt, en daarop vrijwel zeker een andere naam voor IJsland is (hoewel het niet is uitgesloten dat het om de Faeröer-eilanden ging), kwam het land echt in de belangstelling toen het op een kaart uitgegeven door de Venetiaan Nicolò Zeno (1558) als afzonderlijk eiland ten zuiden van IJsland werd getoond. Zeno maakte zijn kaart bij een (vermeend) verslag van reizen van zijn voorouders Nicolò en Antonio Zeno naar het land. Voor enige tijd stond het land sindsdien op alle Europese kaarten van het gebied, als een eiland ten zuiden van IJsland, op ongeveer 60-61° NB. Martin Frobisher meende het gezien te hebben, maar voer toen in werkelijkheid langs de zuidkust van Groenland.”
(bron: Wikipedia, Frisland, afgeh. op 28 maart 2008)
Aangekaart maar onbereisd dit land – maar maken mannen plannen, dan hullen archivaren vaarroutes in nevelen van de tijd, om ze te bewaren; een toekomst om terug van te komen.
(De afgebeelde kaart is eveneens van Gerard Mercator, de kleine variatie werd vermoedelijk gebaseerd op reisgegevens uit 1336.)
Posted in Fryslân | No Comments »
